شهر باران

یادداشت کوتاه «نابغه ای که شناخته نشد» در سرمقاله روزنامه گلچین امروز سال نوزدهم شماره 4484، چهارشنبه 24 اسفند 1401 منتشر شد. در بخشی از آن آمده است:یوسف هاشمی زاده کشاورز برنجکار رشتی، از خادمان ملت شریف ایران بود؛ وی در سال 1326 خورشیدی در روستای چاپارخانه واقع در بیست کیلومتری رشت، که امروزه جزو بخش مرکزی شهرستان خمام است، به دنیا آمد، و سرانجام صبح روز دوشنبه 22 اسفند سال 1401 خورشیدی در سن 74 سالگی چشم از جهان فرو بست.هاشمی زاده برای به عمل آوردن برنج مرغوب تلاش زیادی کرد تا توانست برنج استان گیلان را به بهترین شکل ممکن پرورش دهد. وی با تلاشهای فراوان و مشاهدات میدانی و تجربی خود توانست یک نوع برنج پُرطرفدار گیلانی را کشف کند. او در سال ۱۳۶۴ خورشیدی متوجه چند خوشه برنج در شالیزارش شد که با خوشه های دیگر تفاوت دارد. آنها بلندتر از خوشه های برنج بی نام بودند و ساقه باریک تری هم داشتند؛ وی این خوشه ها را جمع آوری کرد و سال بعد خزانه جداگانه ای برای آنها در نظر گرفت. او سپس آنها را نشا کرد و در فصل برداشت هم آنها را جداگانه درو نمود.متأسفانه تا زمان حیات یوسف هاشمی زاده، دولت هیچ گونه نقشی در توزیع و پخش این نوع برنج انجام نداد و این تنها شبکه کشاورزان بود که با ارتباط یکدیگر برنج هاشمی را به تولید انبوه رسانیدند. ثبت مالکیت تجاری و معنوی محصول برنج هاشمی نیز یکی از وعدههای مسوولان بود که علیرغم پیگیری هاشمیزاده و خانواده وی، هیچ وقت تحقق نیافت. اگرچه امثال یوسف هاشمی زاده در کشور ایران کم نیستند، اما ای کاش دولت برای بهبود زندگی مردم، دستگیر مادی و معنوی چند تن از این فعالین می شد، تا مردم ایران از میراث تجربههای آنان بهره مند شوند. پیشنهاد می شود مسئولین استانی به و شهر باران ...

یادداشت کوتاه انتقادی «معضلی به نام شورای شهر رشت» در سرمقاله روزنامه گلچین امروز، سال نوزدهم، شماره 4485 شنبه 27 اسفند 1401 به چاپ رسید. در بخشی از این یادداشت آمده است:رشت دارای حدود ٧٠٠ هزار نفر جمعیت ثابت و یک میلیون و ٢٠٠ هزار نفر جمعیت متغیر است. از سال ۱۳۷۷ خورشیدی تا کنون شش دوره انتخابات شهر و روستا در کل ایران و شهر رشت برگزار شد، و در طول این مدت پانزده شهردار در این کلانشهر به سر کار آمده اند. اولین شهردار مرتضی شگفت (۱۳۸۰-۱۳۸۲ش) و آخرین آن ها رحیم شوقی (انتصاب 13 اسفند سال 1401ش) است؛ بنابراین، متوسط زمان خدمت شهرداران در سمت شهرداری رشت شازده ماه بیشتر نبوده است. از میان پانزده شهردار رشت در طول شش دوره شورای اسلامی شهر، نُه نفر یک سال و حتی کمتر از آن در سمت شهرداری بوده و تنها یک نفر به نام محمود فریدونی (۱۳۸۶-۱۳۹۰ش) حدود چهار سال در مقام شهرداری رشت مشغول به کار بوده است. رحیم شوقی، 63 امین و پانزدهمین شهردار منتخب از زمان ظهور شورای اسلامی شهر رشت است. حاصل اتفاق نداشتن اعضای شورای شهر در انتخاب و عزل شهرداران، معطل ماندن امور کلانشهر رشت و قدرت ریسک پذیری و ارائه خدمات مطلوب به شهروندان به علت تغییر مداوم شهرداران است. علاوه براین، سودجویی و خلافکاری برخی از اعضای شورای شهر موجب گذاشتن اثرات منفی در جامعه می باشد، که حاصل آن تشویش اذهان عمومی، بی اعتمادی مردم به مسئولین و نظام اسلامی، و بروز تنش های اجتماعی بوده است. به هرحال، سکوت قانون در برابر متخلفان جایز نیست؛ و در صورت صدور حکم از سوی مراجع قضایی، جزییات آن باید به اطلاع مردم رسانیده شود؛ و تا زمانی که برخوردهای محکم قضایی نباشد، این بگیر و ببندها هیچ گونه فایده ای نخواهد داشت. شهر باران ...

رونوشتی به نام «دفتر ایام» شامل مجموعه ای از یادداشت ها و مقاله های منتشر شده در روزنامه های سطح کشور ایران در بازه زمانی 1368- 1401 خورشیدی، تجلید و آماده گردید. در بخشی از مقدمه این اثر آمده است:بنابر تعریفی فرهنگ هر جامعه، مجموعه ای متشكّل از ارزش ها، هنجارها، نظام اعتقادات، سنتها، آداب، رسوم، مذاهب، ایدئولوژیها، تشریفات مذهبی، میراث، زبان و كلیه عادت ها یا دیدگاههای مشترك آن جامعه میباشد. حاصل 33 سال فعالیت فرهنگی این جانب چاپ و نشر 150 عنوان یادداشت و مقاله تحقیقی کوتاه و بلند در 164 شماره از روزنامه های کشوری و استان های شمالی ایران یعنی روزنامه های خراسان، قدس، سوال جواب، گیلان امروز و گلچین امروز، در موضوعات تاریخ محلی، تبارشناسی، تراجم، مزارات، کتابشناسی و ... است که رونوشت آن ها در 199 صفحه از مجموعه حاضر گردآوری شد.این جانب در طول چهار دهه فعالیت فرهنگی در سطح روزنامه های کشور ایران، پیوسته پیگیر مقاصد جنبه های تمدنی بوده ام. انتخاب موضوعاتی مانند تاریخ محلی برای یادآوری مردم به تاریخ وطن خویش و افتخار به داشته ها؛ نوشتن شرح احوال مشاهیر علمی و دینی با برجسته کردن سیره و رفتار پسندیده بزرگان به منظور استفاده عموم مردم و آموزش غیرمستقیم آحاد جامعه، معرفی مزارات و بقاع متبرکه سادات و عارفان برای تقویت اعتقادات مردم و پایبندی بیش از پیش آنان به دین و مذهب، از اهداف نگارش سلسله یادداشت ها و مقاله ها (1368- 1401) به نام دفتر ایام، در سطح روزنامه های کشور بوده است. شهر باران ...

حاصل فعالیت های پژوهشی متفرقه این جانب در سال 1401 خورشیدی، تهیه و تولید 74 محتوا در 320 صفحه است که به صورت مقاله و یادداشت در مجلات و روزنامه ها، و سایت های اینترنت در موضوعات تاریخ محلی، سرگذشت نامه ها، مزارات و کتاب شناسی منتشر شد؛ چهار مقاله در مجلات معتبر کشوری، 65 مقاله و یادداشت در روزنامه های صبح شمال ایران، و پنج یادداشت و مصاحبه در سایت های اینترنتی انتشار یافته است.در به ثمر رسیدن این حجم از فعالیت افراد زیر همراهی و هم فکری داشته اند:حجت الاسلام محمدعلی مهدوی راد (سردبیر مجله آینه پژوهش)، طهمورث مهرابی (سردبیر مجله تاریخ پژوهی)، آسیه ایزدیار (مدیر مسئول مجله تاریخ اندیش)، استاد محمدتقی پوراحمد جکتاجی (مدیر مسئول مجله گیله وا)، کریم خورسندی مژدهی (مدیر مسئول روزنامه سوال جواب و مسئول تحریریه روزنامه گلچین امروز)، وحید اسماعیلی (مسئول تحریریه روزنامه گیلان امروز)، دکتر اسماعیل رضایی برجکی (پژوهشگر)، دکتر سیدحسن حسینی (پژوهشگر)، دکتر علی کازرونی زند (مترجم زبان انگلیسی)، حجت الاسلام شیخ مرتضی عبداللهی (مدیر سایت اینترنتی رنگ ایمان)، حجت الاسلام سیدمحمد عیسی نژاد (معاون اسبق فرهنگی حوزه علمیه خراسان)، و سیدجلال ربانی (مدیر سابق روابط عمومی بنیاد پژوهش های اسلامی). جزاکم الله خیر الجزاء. شهر باران ...

مقاله کوتاه «گذری به تاریخ گیلان، از فرمانروایان بیه پس ...»، در صفحه چهارم روزنامه گلچین امروز، سال نوزدهم، شماره 4449، یک شنبه 2 بهمن 1401 منتشر شد. در بخشی از این مقاله آمده است:به گواه تاریخ هر یک از این دو بخش شرق و غرب گیلان در ادوار مختلف دارای فرمانروا و حکومت جدا از هم بوده اند. مرکزیت فرمانروایان بیه پس در فومن، و پایتخت فرمانروایان بیه پیش لاهیجان بوده است. رودخانه سپیدرود در روستای کِیسم آستانه اشرفیه مرز طبیعی این دو بخش به شمار می رفت. این دو بخش از گیلان، تنها منطقه ی ایران است که با وجود دو مرکز فرمانروایی، تا شوال سال 1000ق. یعنی زمان تصرف گیلان به دست شاه عباس اول صفوی به صورت یک واحد سیاسی مستقل در ایران شناخته می شد. از قرن چهارم و پنجم قمری خاندان های حکومتگر بومی روی کار آمدند. جَستانیان، سالاریان (مسافریان)، زیاریان، آل بویه (دیالمه) و علویان زیدی از معروف ترین این خاندان ها هستند. در نیمه دوم قرن پنجم قمری، حکومت مذهبی که مربوط به اسماعیلیان بود در بخش هایی از شرق گیلان برقرار شد و قدرت شان اندک اندک شدت گرفت. رودبار الموت که جزو قلمرو دیلمیان بود پایگاه این فرقه گردید و با تسخیر قلعه الموت در رجب سال 483ق. نفوذشان بر بخش اعظمی از گیلان بیشتر شد. حکومت اسماعیلیان بر الموت در سال 654ق. تا تصرُّف هلاکوخان دوام داشت، ولی طرفداران آن ها تا یک قرن بعد در آنجا به فعالیت مشغول بودند.در سال 706ق. و در زمان اسحاقوندان و حکومت امیره دُبّاج فومنی بر گیلان بیه پس، اولجایتو از نوادگان چنگیز قصد تصرف گیلان نمود و رسولی نزد وی و سایر اُمرایی محلی گیلان فرستاد تا از وی اطاعت کنند. امیره دُبّاج ابتدا از در صلح با او برآمد، ولی دیری نپاید که به خاطر رفتارش موجب غَضَب او شهر باران ...

به مناسبت هفته کتاب و کتاب خوانی و مهربان بودن با کتاب گزارش زیر نوشته شد؛ و البته امید است این هفته بابرکت فرصتی برای اندیشیدن عده ای در جهالت و تبعیت کورکورانه، و نیز چاره اندیشی مسئولین کشوری در مسائل و مشکلات مختلف اجتماعی و سیاسی ایران عزیز بوده باشد.حاصل 35 سال فعالیت پژوهشی این جانب رسول سعیدی زاده، انتشار شش عنوان کتاب تألیف شخصی و پنج عنوان کتاب تألیف گروهی؛ و 33 مقاله تحقیقی کوتاه و بلند در مجلات مختلف، مجموعه مقالات و دائره المعارف ها؛ و همچنین 129 مقاله تحقیقی و یادداشت کوتاه و بلند در روزنامه های کشوری و استانی، در موضوعات تاریخ محلی، تبارشناسی، تراجم، مزارات، کتابشناسی، و ... است؛ البته در سال های اخیر حداقل 16 مقاله، یادداشت و مصاحبه از این جانب نیز در پایگاه های اینترنتی مختلف کشور از جمله ویکی سادات، بنیاد پژوهش های اسلامی، رنگ ایمان، گیل یار و خبرگزاری حوزه علمیه خراسان، منتشر شده است. مؤلف امیدوار است دو کتاب اطلس تاریخی سادات گیلان، و گذری بر تاریخ رشت، تا پایان سال جاری وارد بازار کتاب شود. بی شک توکُّل به خداوند متعال و استعانت از انفاس قدسی، در به ثمر رسیدن این حجم از فعالیت پژوهشی دخیل بوده است. شهر باران ...

یادداشت «استان گیلان و جغرافیای طبیعی» در سرمقاله روزنامه سوال جواب، شماره 2156، سال نهم، 11 دی 1401 منتشر شد. در بخشی از این سرمقاله آمده است: گیلان از طرف شمال به دریای خزر، از طرف مشرق به مازندران، از جنوب به قزوین و زنجان و از مغرب به اردبیل محدود می گردد. طول آن از شمال غربی به جنوب شرقی در حدود 225 کیلومتر، و عرض آن از 25 کیلومتر تا 105 کیلومتر تغییر می کند. سرزمین گیلان از دو منطقه ی کوهستانی و جلگه ای تشکیل شده است. منطقه ی گیلان شامل کوهستان های تالش و بخشی از البرز غربی است. فاصله ی کوه و دریا – پهنای جلگه- در همه جای سرزمین گیلان یکسان نیست. قسمت بیشتر این جلگه از رسوب های آبرفتی سفیدرود تشکیل شده است.از ناهمواری های گیلان می توان به کوه های آن اشاره نمود که از دره ی آستارارود شروع می شود و تا مازندران امتداد می یابد. این ناهمواری ها نتیجه ی حرکات کوه زایی اواخر دوران سوم و شامل دو رشته ی غربی و شرقی است. رشته ی شرقی کوه های گیلان ناهمواری های ناحیه ی دیلمان، عمارلو، سُماموس، دُرفک (دَرفک) ... و ناهمواری های بخش غربی آن کوه های ماسوله، پشت کوه و تالش را شامل می گردد که تا تنگه ی منجیل ادامه می یابد. از قله های معروف گیلان می توان درفک با 2705 متر، ماسوله با 3050، بکروداغ با 3300 و سماموس با 3750 متر را نام برد. سماموس بلندترین قله کوه در استان گیلان است. آب و هوای گیلان نقش زیادی در اقلیم و پوشش گیاهی آن دارد. مناطق پست ساحلی دارای آب و هوای گرم و مرطوب است که از آن به آب و هوای مدیترانه ای یاد می شود. از مهم ترین ویژگی های این آب و هوا ، بارش مداوم باران و بالا بودن رطوبت هوا به ویژه در فصل تابستان است.دو عامل مهم در شرایط آب و هوایی گیلان تأثیر مهمی دارد؛ بادهای شهر باران ...

یادداشت «ویژگی ها و فرهنگ عمومی مردم استان گیلان و شهر رشت» در سرمقاله روزنامه گلچین امروز، شماره 4439، سال نوزدهم، یک شنبه 18 دی 1401، منتشر شد. در بخشی از این سرمقاله که مربوط به ویژگی ها و فرهنگ عمومی مردم رشت است، آورده شد:قرنهای متمادی است که اقوام مختلف در شهر رشت همزیستی مسالمتآمیزی دارند و این همزیستی فرهنگ مشترکی را پدید آورده و در عین حال این اقوام ویژگیهای قومی و گویشی خود را حفظ کردهاند. این فرهنگ غنی خود را در آداب و سنن مردم رشت بروز داده است. آیین هایی مانند نوروز خوانی، عروس گوله، پس از گذشت سال ها همچنان در میان مردم دیده می شوند. از طرف دیگر، آنچه در لابلای نوشته های مؤرخان ایرانی درباره مردم رشت و گیلان به چشم می خورد، حکایت از روحیه سلحشوری و عدم سرسپردگی به حکومت های مرکزی ایران بوده است.اهالي رشت داراي ويژگي هاي زبانی، ظاهری و فرهنگی خاص خود هستند كه به راحتی مي توان آنان را از غيرشان تميز داد. زبان مردم رشت، گیلکی و یکی از لهجه های باستانی و پُرمایه ایران است. وجود واژه های بازمانده از زبان اوستایی و پهلوی در زبان گیلگی مثل: وارش (باران)، ورف (برف)، هیست (خیس)، ولگ (برگ)؛ و همچنین وجود واژه های مانند خانی (چشمه)، آهین (آهن)، مانگه (ماه)، توم (بذر برگزیده برنج کاری)؛ تلفظ سریع واژه ها، حذف كلمه در میانه جملات، جا به جایي مضاف و مضاف اليه مثل: زن پِر (زن پِدر) كه در اصل پِدر زن است؛ و جنگله میان که در اصل میان جنگل (درون جنگل) است؛ عمده ترين وجه مشخصه محاوره زبان گيلكي و به ویژه لهجه رشتی مي باشد.كبودي چشم يا آبي بودن آن كه در گيلكي بدان كاس چوم مي گويند، در میان مردم فراوان دیده می شود. از ويژگي هاي ظاهري آنان نیز تنوع در پوشاك و لباس مي باشد. تديُّ شهر باران ...

   یادداشت «آقا سید عبدالله, بن رضا روستای پردنگون, چالوس,»، از سری دوازدهم آشنایی با بقاع متبرکه و مزارات گیلان، مازندران و گلستان، در صفحه هشتم روزنامه سوال جواب، سال هشتم، شماره 1972، چهارشنبه 24 فروردین1401، منتشر شد. در بخشی از این یادداشت آمده است:  روستای پَردَنگون در دهستان بیرون شهر باران ...

    یادداشت «نگاهی به نمایش, های محلی, در رشت قدیم,»، در صفحه سوم روزنامه گیلان امروز، سال 24، شماره 5965، چهارشنبه 24 فروردین1401، منتشر شد. در بخشی از این یادداشت آمده است:    بعضی از میادین رشت، مثل میدان زرجوب (لبِ آب) و پل عراق در زمان های قدیم، محل برپایی نمایش (معرکه گیری) ها شهر باران ...